حتما برای شما هم پیش اومده که یک سوراخ رزوه دار در قطعه ایجاد کنید و اشتباها مته دریل هم اندازه پیچ مورد نظرتون رو استفاده کردید، بعدش متوجه شدید که ای وای! این مته سوراخ رو گشاد کرده و دیگه نمیتونید از قلاویز همون نمره استفاده کنید. آره ازین دست مشکلات برای هر کسی ممکنه بیفته.
اما خب راه حل چیست؟ آیا پیشنهادی برای نمره سوراخ کاری موجود است که اولا از بروز چنین اشتباهاتی جلوگیری کنه و همچنین عملیات روزه زنی براحتی انجام پذیرد و حاصل دندانه های مناسب برای پیچ باشد؟ جواب این سوال آری است. به صورت عام جداولی برای استانداردهای مختلف ارائه شده که تنها به عنوان پیشنهاد برای فرد میتواند مورد استفاده قرار گیرد. بعضا شخص خود بایستی تصمیم درست را بسته به ماده قلاویز شده بگیرد.
جدول پیشنهادی به صورت زیر است که برای هر مدل پیچ که در ستون اول سمت چپ ذکر شده (Tap Size) یک گام معین ذکر کرده و و در ستون اول از سمت راست Tapping Drill را پیشنهاد کرده است. به عنوان مثال برای پیچ M3 با گام ۰٫۵ میلیمتر مته ۲٫۵ مناسب می باشد.

 

جدول استاندارد قطر مته جهت سوراخکاری

قطر سوراخ برای قلاویز کاری ،کمی بزرگتر از اندازه قطر داخلی مهره در نظر گرفته میشه.چون در اثر فشار برش ،لبه دندانها باد میکنه وبه سمت خارج هدایت می شه.در غیر این صورت علاوه بر ناصافی دندانه ها ،قلاویز در کار گیر میکنه و امکان شکستن داره.
در قطعاتی که جنس نرها نرم هست و براده بلند دارند ،باید قطر سوراخ زیادتر ازقطعاتی که جنسشون سخت و شکننده هست و براده های کوتاهی دارن، درنظر گرفته بشه.
بعد از مته کاری باید لبه سوراخ را با یک مته سوراخ مخروطی90 درجه ،به اندازه نیم میلیمتر ،بزرگتر از قطر خارجی مهره خزینه کاری کرد تا قلاویز به راحتی در سوراخ جا بیفته و پلیسه درست نشه.بعد از جاافتادن قلاویز ،دسته قلاویز را باز می کنیم و با استفاده از گونیای 90 درجه ،فائم بودن امتداد قلاویز با سطح کار را کنترل می کنیم.